MAURO MICHIELSEN.

Mauro is nu 19 jaar en vindt schoonheid in de melancholie. Nu elke dag lijkt sneller en sneller voorbijvliegt, nestelt hij zich al eens graag met muziek en thee in zijn bed, om even heel intens vroeger te missen. Times flies when you’re having fun: het is een uitspraak die klopt als een bus. Mijn leven dendert voorbij als een sneltrein, en ik lijk er maar wat achteraan te hollen. De hectiek overkomt mij. Alles gaat zo snel dat ik het amper kan bijhouden. De unief begint intus

Op een kamer zitten blokken voor de examens was niet evident, zegt Mauro Michielsen. Voor de laatste loodjes trok hij naar de universiteitsbib, en die strategie bleek te werken. De examens zitten erop! Mijn lichaam en geest hebben nood aan rust. Een maand studeren is echt lang, en die laatste week was er te veel aan. Mensen, volwassenen, die waarschijnlijk al vergeten zijn hoe stom de examenperiode is, zeiden me in het begin van de blok: “Geniet ervan” en “Probeer te genieten

Oudjaar was magisch voor Mauro Michielsen. Een nacht in Brussel waarin onbekenden plots minder onbekend werden.

Mauro Michielsen kan iedereen een digitale detox aanraden. “Dan merk je pas echt hoe verslaafd je bent aan je smartphone.” Het eerste wat ik ’s ochtends gewoonlijk doe is mijn socials checken. Daarna ontbijt ik terwijl ik Youtubevideo’s kijk. Op de trein naar school beantwoord ik mails en check ik Whatsapp. En wanneer ik thuiskom, heb ik maar zin in één ding: Sex education bingen. Ik denk dat ik schermverslaafd ben. Meer zelfs: ik denk dat we collectief schermverslaafd zijn.

Vrienden hebben die op kot zitten, terwijl jij nog thuis woont. Het doet je beseffen welke vrijheid je mist als student.