De grote examentest: “Mijn ­leven een maand op pauze was echt verschrikkelijk”

Op een kamer zitten blokken voor de examens was niet evident, zegt Mauro Michielsen. Voor de laatste loodjes trok hij naar de universiteitsbib, en die strategie bleek te werken.

De examens zitten erop! Mijn lichaam en geest hebben nood aan rust. Een maand studeren is echt lang, en die laatste week was er te veel aan. Mensen, volwassenen, die waarschijnlijk al vergeten zijn hoe stom de examenperiode is, zeiden me in het begin van de blok: “Geniet ervan” en “Probeer te genieten van de rust.” Dat kan ik dus niet. Ik ben het type dat energie en levensvreugde haalt uit andere mensen. Stop mij te lang in dezelfde kamer zonder sociaal contact en ik word depressief. Ik kon er niet tegen dat mijn leven gereduceerd werd tot alleen studeren. Ik vond mijn ­leven een maand pauzeren echt verschrikkelijk.

Halverwege de blok ben ik daarom van studiestrategie veranderd. In plaats van alleen in mijn kamer te blokken, ging ik ­“bibben” met vrienden: samen studeren in de universiteitsbibliotheek. Mijn ouders vonden dat wat vreemd – blijkbaar bestond het concept vroeger nog niet. Maar het was mijn manier om “ervan te genieten”. En het was in die laatste week mijn enige motivatie om überhaupt nog achter mijn boeken te kruipen.

Ik zag deze examens als een probeersel. Hard werken, maar de lat niet té hoog leggen voor mezelf. Ik was bang dat het studeren mij niet zou afgaan, dat ik zou flippen of crashen. Dat ik een existentiële crisis zou krijgen en in vraag zou stellen of studeren wel iets voor mij is. Dat is niet gebeurd.

Examens testen niet alleen of je de leerstof begrijpt, ze testen ook je functioneren onder druk en je studievaardigheden. Je mag de slimste van de aula zijn en al de leerstof begrijpen, maar krijg je het niet op die enkele weken in je hoofd gepropt, dan faal je onvermijdelijk. Sommige vrienden zijn daaraan ten onder gegaan, en dat is pijnlijk om te zien.

Ook de fysieke tol van examens is niet te onderschatten. Je ­lichaam staat langdurig onder stress, je beweegt weinig, slaapt niet al te best. Zelf voelde ik het vooral aan mijn spieren die wat verkrampt waren van al dat zitten achter een bureau.

Nu, exact een week na mijn laatste examen, ben ik in Parijs met mijn liefje. Beetje rondslenteren tussen de prachtige gebouwen, picknicken aan de Seine en ’s avonds langs de waterkant naar de verlichte Eiffeltoren kijken: het is even idyllisch als u het zich voorstelt. Ik heb mijn sociale media verwijderd om mezelf wat mentale rust te gunnen. Mijn lief ook. Zo hebben we alle tijd voor elkaar. Want die examenperiode heeft onze relatie wel wat op de proef gesteld.

Hier is het zorgeloos. Dat komt vooral omdat mijn punten, die binnenliepen toen we op de trein naar Parijs zaten, beter waren dan ik had verwacht. Tot mijn verbazing had ik geen tweede zit. Ik ben geslaagd op al mijn individuele examens en daarmee ook in het concept ‘examens’!

Deze periode heeft me veel over mezelf geleerd. Over mijn behoeften, hoe ik omga met stress, wat ik echt belangrijk vind. Het heeft de onzekere persoon die ik ben, wat meer zelfvertrouwen gegeven. Ik heb leren genieten van de kleine dingen tijdens de pauzes: theedrinken, dansen in de living of een wandelingetje maken met muziek. En natuurlijk van de warme mensen om me heen: mijn bibbuddies, vrienden, ouders, grootouders en lief.

Voorlopig is mijn augustus vrijgesteld. Ik kan verder genieten. Zorgeloos, en met enige trots op hoe ik mijn eerste examenperiode doorgekomen ben. Maar nu eerst recupereren van deze heftige periode. Vanavond gaan we samen naar een vioolconcert.

Ik wens alle studenten toe: claim je rust, geniet en laad op. Want de ratrace van het tweede semester staat voor de deur.

bron: De Standaard