Mauro Michielsen reageert met brief op 'remigratiebetoging': "Wie verdeeldheid wil zaaien, vergist zich in Leuven."
- Mauro Michielsen
- 26 mrt
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 13 aug

Senator en gemeenteraadslid Mauro Michielsen (Vooruit) richt zich met een open brief tot alle Leuvenaars. Hij schrijft die naar aanleiding van de geplande NSV-betoging later op de dag. In de brief, die hij op sociale media plaatste, roept hij op tot verbinding en verdraagzaamheid.
De betoging draagt een boods
chap van 'remigratie', die volgens Michielsen mensen herleidt tot labels en verdeeldheid zaait in de samenleving. "Dat soort retoriek zet buren tegenover elkaar en creëert twijfel over wie hier zogezegd wel of niet thuishoort," stelt hij.
Volgens Michielsen raakt deze situatie aan een fundamentele vraag: hoe we als stad samenleven en wie daar volwaardig deel van uitmaakt. Hij benadrukt dat net op zulke momenten duidelijk wordt waar Leuven voor wil staan.
"Laten we ons meesleuren in de logica van provocatie en polarisatie? Of zijn we beter dan dat? Haat hoeft geen haat te beantwoorden."
Michielsen pleit er expliciet voor om niet in dezelfde logica van tegenstellingen mee te stappen. "Haat hoeft geen haat te beantwoorden. Integendeel: ze daagt ons uit om duidelijker, luider en vooral menselijker te tonen waar deze stad voor staat."
Hij wijst daarbij op het karakter van Leuven als warme en solidaire gemeenschap. "Leuven is geen stad van angst. Het is een stad van studenten die elkaar vinden in een aula, van buren die soep brengen als het moeilijk gaat, van vrijwilligers, leerkrachten, zorgverleners, jeugdwerkers en ondernemers die elke dag het verschil maken."
"Laten we vandaag niet harder roepen, maar sterker staan. Rustig. Vastberaden. Menselijk."
Volgens Michielsen zit de echte kracht van de stad niet in slogans, maar in dagelijkse solidariteit. "Wie verdeeldheid wil zaaien, vergist zich in Leuven. De kracht van deze stad zit in kleine daden van solidariteit, elke dag opnieuw."
Hij besluit met een duidelijke oproep aan alle inwoners: "Laten we vandaag niet harder roepen, maar sterker staan. Rustig, vastberaden en menselijk. Draag zorg voor elkaar, zoals we in Leuven gewoon zijn."
De integrale brief aan de Leuvenaar:
Leuvenaars,
Michelle Obama zei ooit: "When they go low, we go high."
Vandaag trekt extreemrechts door onze stad. Met een verachtelijke remigratieboodschap. Een boodschap die mensen herleidt tot labels, die buren tegenover elkaar zet, die twijfel zaait over wie hier zogezegd wel of niet thuishoort.
Deze dag raakt aan iets fundamenteels: hoe we samenleven, en wie daar volwaardig deel van uitmaakt.
Net op zulke momenten moeten we kiezen wie wij willen zijn. Laten we ons meesleuren in de logica van provocatie en polarisatie? Of zijn we beter dan dat? Haat hoeft geen haat te beantwoorden. Integendeel. Ze daagt ons uit om duidelijker, luider en menselijker te tonen waar deze stad voor staat.
Leuven is geen stad van angst.
Leuven is een stad van studenten die elkaar vinden in een aula, van buren die soep brengen als het moeilijk gaat, van vrijwilligers, leerkrachten, zorgverleners, jeugdwerkers, ondernemers, kunstenaars en kinderen op pleinen.
Een stad waar verschillen reden zijn tot nieuwsgierigheid en ontmoeting.
Wie verdeeldheid wil zaaien, vergist zich in Leuven. Want de kracht van deze stad zit niet in een stoet met slogans. Het zit in kleine daden van solidariteit. Elke dag opnieuw.
Dus laten we vandaag niet harder roepen, maar sterker staan.
Rustig. Vastberaden. Menselijk.
Draag zorg voor elkaar. Zoals we in Leuven gewoon zijn.
When they go low, we go high.
Liefs,
Mauro


